ৰেলপথ – ড. স্মৃতিমালা শৰ্মা

ৰেলপথ – ড. স্মৃতিমালা শৰ্মা

ৰেলপথ – ড. স্মৃতিমালা শৰ্মা

by September 17, 2017 0 comments

আমি সমান্তৰালকৈ আগবাঢ়োঁ
অসীমৰ পৰা অসীমলৈ৷
কেতিয়াবা সেউজ পথাৰৰ মাজে মাজে
কেতিয়াবা অন্ধকাৰ সুৰংগেৰে
কেতিয়াবা গভীৰ অৰণ্য ফালি
আমি আগুৱাই যাওঁ৷
কেতিয়াবা নীলিম সাগৰৰ পাৰে পাৰে
কেতিয়াবা শিলাময় পাহাৰৰ কাষে কাষে
কেতিয়াবা কঠিন বৰফৰ বাধা নেওচি
আমি আগুৱাই যাওঁ৷
শাওণৰ বৰষুণত
আমি একেলগে তিতোঁ,
পূৰ্ণিমা নিশা
আমি জোনাকত স্নান কৰোঁ,
নিয়ৰৰ মুকুতাবোৰ
আমি মালা বুলি পিন্ধোঁ,
ফাগুনৰ পছোৱাই
আমাক জোকাই থৈ যায়৷
কেতিয়াবা ঘূৰ্ণীৰ মাজত
কেতিয়াবা ছুনামিত
কেতিয়াবা বনজুইত
কেতিয়াবা বানত
আৰু কেতিয়াবা সন্ত্ৰাসবাদীৰ কূটাঘাতত
আমি দুয়ো দুয়োৰে সাৰথি৷
আমাৰ মাজত দুৰ্দান্ত ভালপোৱা,
কেতিয়াবা জাগি উঠে
আলিংগনৰ তীব্ৰ বাসনা৷
স্লিপাৰবোৰে সোঁৱৰাই
আমাৰ সীমাবদ্ধতাৰ কথা৷
আমাৰ আলিংগনত
বাজি উঠিব পাৰে
শ শ জনতাৰ মৃত্যুঘণ্টা,
দুখন শৰবিদ্ধ হৃদয় লৈ
আমি চলাই যাওঁ ৷

■■■

Comments

No Comments so far

Jump into a conversation

No Comments Yet!

You can be the one to start a conversation.

Your data will be safe!Your e-mail address will not be published. Also other data will not be shared with third person.