Posts From সাহিত্য ডট অৰ্গ

সম্পাদকীয় (মন-জিৎ)

কি লিখো,কেনেকৈ লিখো, ক’ৰ পৰা আৰম্ভ কৰো আদি ভাৱনাৰ ভীৰত মূল বিষয় বস্তুৱে উৱদিহ নাপায় মনৰ

Read More

ছ’ৱাইন ফ্লুৰ আতংক – লক্ষণ, নিবাৰণ আৰু প্ৰস্তুতি (ৰূপাঙ্কৰ চৌধুৰী)

‘শুশ্ৰূষাতকৈ সুৰক্ষা শ্ৰেয়’ আমি ছ’ৱাইন ফ্লু বুলি সাধাৰণতে যাক কওঁ, সেয়া একপ্ৰকাৰৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত ৰোগ যাৰ লক্ষণবোৰৰ

Read More

ফাগুন আহিছে মালতী (পৰাগ পিংকু বৰঠাকুৰ)

  ফাগুন আহিছে মালতী ইয়াত এতিয়া জুইফুল ফুলিছে। বহাগ এটা বুকুত থাপি গুছি অহাৰ দিনা যি

Read More

সম্পাদকলৈ চিঠি: ডাক্তৰৰ চেম্বাৰ (অঞ্জল বৰা)

সম্পাদকলৈ চিঠি: প্ৰতি সম্পাদক, সাহিত্য ডট অৰ্গ গুৱাহাটীলৈ অহাৰ পৰা ইটো-সিটো অসুখ-অসুবিধাৰ বাবে বিভিন্ন ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ

Read More

শ্ৰী অমৃতজ্যোতি মহন্তৰ Views and Reviews : এটি অৱলোকন

  শ্ৰীঅমৃত জ্যোতি মহন্তৰ শেহতীয়া প্ৰৱন্ধ সংকলন Views and Reviews (Swarnagiri, 2014) অসমীয়া প্ৰৱন্ধ সাহিত্য লৈ

Read More

কোন দিশে আমাৰ অসমীয়া ভাষাটো আজি ধাৱমান ?? (মল্লিকা কলিতা)

বুৰঞ্জী লেখক এডৱাৰ্ড ব্ৰাউনৰ মতে, ‘একোটা ভাষাৰ মৃত্যু হেনো একোটা জাতিৰ মৃত্যুৰে আগজাননী’ । ভাষা হ’ল

Read More

সুৰক্ষিত হোলী (ডা: ধৰ্মকান্ত কুম্ভকাৰ)

হোলী ৰঙৰ উৎসৱ। আনন্দৰ উৎসৱ। অতীজত হোলীত ব্যৱহাৰ কৰা ৰং আছিল প্ৰাকৃতিক। কিন্তু বৰ্তমান প্ৰাকৃতিক ৰঙৰ

Read More

মাখন পেহাৰ সংসাৰ – ২ (নিলোৎপল শৰ্মা)

মোবাইলটোৰ বেটাৰীটোও পেহাই দুবাৰমান খুলা মেলা কৰি চালে । নাই নহ’ব । অন্ হোৱাৰ কোনো লক্ষ্যণেই

Read More

অথঃ বিবাহ সংবাদ ( অভিজিৎ কলিতা)

মই নাৰীবাদ সম্পৰ্কে বৰ বিশেষ নেজানো, তথাপিও মোৰ পিতৃ মাতৃয়ে সৰুতেই নাৰীক সন্মান কৰিব লাগে বুলি

Read More

মিছা কথীয়াৰ হাত দীঘল (দিপাংকৰ মল্ল বৰুৱা)

সৰুতে আখৰ লিখিবলৈ শিকাৰ সময়তে হাতৰ আখৰৰ বহীত লিখিবলৈ দিছিল, “সত্যৰ সদায় জয়”। এইশাৰী বাক্য লিখোঁতে

Read More

পূজনীয় বটল (ৰুপাংকৰ চৌধুৰী)

আয়োজন। বৃহৎ আয়োজন। সতীৰ্থ সন্মিলন কালি কিন্তু প্ৰস্তুতি সদায় আগত। স্কুলীয়া বন্ধুবৰ্গৰ সতীৰ্থ সন্মিলন কাইলৈ। কোনোবা

Read More

টাটা চুমো চলোৱা কংকালটো (শর্মা ৰক্তিম)

সন্ধিয়া লোডশ্বেডিং হৈ আছিল । ঘৰত পাচলি একো নাই , সেয়ে পলম নকৰি হাতত বজাৰ কৰা

Read More

কাটাৰৰ ডায়েৰী – কেইটিমান সৰু সৰু ভাল লগা কথা আৰু সৰু সৰু বেয়া লগা কথা (-ডা: ভূপেন্দ্র শইকীয়া)

অলপ দীঘলীয়া বিৰতিৰ মূৰত কাটাৰৰ ডায়েৰী লিখিব লৈছোঁ৷ দিনবোৰ অবধাৰিতভাবে  সদায়েই গতিশীল – চলন্ত – কাৰো বাবে ৰৈ নাথাকে৷ চলচিত্ৰৰ দৃশ্যৱলীৰ দৰে সময়বোৰ আমাৰ চক্ষুৰ  আগেদি প্ৰবাহমান হৈ গৈ থাকে৷ কিছুমান দৃশ্যই দি যায়  আনন্দদায়ক অনুভূতি আৰু কিছুমানে দিয়ে নিবিচৰা বেদনা দায়ক আঘাত৷ মানুহে স্বভাৱগতভাবে তাৰে সুখদায়ী স্মৃতিক  বাৰম্বাৰ ৰোমন্থন কৰি দীৰ্ঘম্যাদী  কৰিব বিচাৰে৷   আজিৰ ডায়েৰীৰ মাধ্যমেৰে কাটাৰৰ কেইটিমান সৰু সৰু ভাল লগা আৰু কেইটিমান সৰু সৰু বেয়া লগা কথাৰ

Read More

জিন্দেগী অউৰ কুচ্ছ ভি নেহী…. তেৰি মেৰী কাহানী হ্যে……(-ৰশ্মিতা কাশ্যপ বৰা)

  ১ ষষ্ঠ মান শ্ৰেণীৰ দুৱাৰমুখতে ঘটিল ঘটনাটো | সিহঁত দুটাৰ গতি দেখি বাকী ল’ৰা-ছোৱালী বোৰে

Read More

হিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি -১৩ (২য় অধ্যায়)(-ধ্রুৱজ্যোতি শর্মা)

সময়বোৰ চাওতে চাওতে পাৰ হৈ গৈছিল। সাহিত্য-চ’ৰাই নতুন ৰূপ পাইছিলগৈ। প্ৰতিখন ‘দোকমোকালি’ৰ দেৱালাৰোহনৰ লগে লগে প্ৰতিজন

Read More