ভাষা-সাহিত্য

কামৰূপী লোকগীতত অসমীয়া সমাজ-জীৱন আৰু নাৰী – মিতালী বৰ্মন

লোকগীত লোকসাহিত্যৰ এটা প্ৰধান অংগ৷ লোকসাহিত্যক মৌখিক সাহিত্য বুলিও কোৱা হয়৷ যুগযুগ ধৰি মানুহৰ মুখে মুখে প্ৰচলিত হৈ আহিছে বাবে লোকগীতক মৌখিক সাহিত্য বুলি কোৱা হয়৷ ভাষাই লিখিত ৰূপ পোৱাৰো বহুবছৰ আগৰ পৰাই মৌলিক গীত-মাত, সাধু, প্ৰবাদ-প্ৰবচন আদি মানুহৰ মুখে

Read More

ডাকৰ বচন: সামাজিক মূল্য (প্ৰানজ্যোতি নাথ)

অসমীয়া, ঘাইকৈ কৃষিজীৱী জাতি। কৃষিজীৱী গাঁৱলীয়া সমাজখনত উঠোতে-বহোতে খাওঁতে শোওঁতে প্ৰচলন হৈছিল অনেকবোৰ প্ৰবাদ-প্ৰবচন। কথাই-কথাই ফকৰা-যোজনা গাঁঠি দিয়াত পটু আছিল বুঢ়া-মেঠাসকল। অদ্ভুত এক বাকচাতুৰ্য অসমীয়াৰ পূৰ্বপুৰুষীয়া সম্পদ। অসমীয়া ভাষাটো চহকী। মুখে-মুখে চলি অহা মৌখিক কথা-বতৰাৰে আৰম্ভ হৈছিল ভাষাৰ গঢ়-পিত দিয়া

Read More