ভাষা-সাহিত্য

ডাকৰ বচন: সামাজিক মূল্য (প্ৰানজ্যোতি নাথ)

অসমীয়া, ঘাইকৈ কৃষিজীৱী জাতি। কৃষিজীৱী গাঁৱলীয়া সমাজখনত উঠোতে-বহোতে খাওঁতে শোওঁতে প্ৰচলন হৈছিল অনেকবোৰ প্ৰবাদ-প্ৰবচন। কথাই-কথাই ফকৰা-যোজনা গাঁঠি দিয়াত পটু আছিল বুঢ়া-মেঠাসকল। অদ্ভুত এক বাকচাতুৰ্য অসমীয়াৰ পূৰ্বপুৰুষীয়া সম্পদ। অসমীয়া ভাষাটো চহকী। মুখে-মুখে চলি অহা মৌখিক কথা-বতৰাৰে আৰম্ভ হৈছিল ভাষাৰ গঢ়-পিত দিয়া

Read More

অসমীয়া পাঁচালি সাহিত্য (মানৱ জ্যোতি বৰা)

পঞ্চদশ শতিকাৰ শেষভাগৰ পৰা ষোড়শ শতিকাৰ আদিভাগৰ ভিতৰত অসমত কেইবাজনো কবিৰ উদ্ভৱ হৈছিল। এওঁলোকে বৈষ্ণৱ যুগত আত্মপ্ৰকাশ কৰিও নৱ-বৈষ্ণৱ ভাৱাদৰ্শৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত নোহোৱাকৈ লৌকিক ঠাঁচৰ কাব্য ৰচনাৰে আত্মপ্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল। এই কবিসকলক ‘পাঁচালী’ কবি বোলাৰ লগতে এওঁলোকৰ সাহিত্যক ‘পাঁচালি সাহিত্য’

Read More