একেই ৰাতি ঘূৰি আহে বাৰে বাৰে – ৰীতা চৌধুৰী

একেই ৰাতি ঘূৰি আহে বাৰে বাৰে৷ পুৰণি কবিতাটোৱে ক’লে…

একান্ত
এই ৰাতি নীৰৱতাৰ বাবে৷
মুখৰ হৈ উঠাৰ বাবেই এই নীৰৱতা৷
প্ৰতিটো ৰাতিৰেই থাকে নিজৰ স্বৰলিপি
প্ৰতিটো ৰাতিৰেই থাকে একক সূচীপত্ৰ৷
আজি ৰাতিটো নীৰৱতাৰ বাবে৷
অলপ জিৰণি আৰু অলপ প্ৰশান্তি
আৰু অলপ নিৰ্জনতা…
ৰাতিটোৰ সিপাৰে ৰৈ আছে বাহু মেলি
সুদীৰ্ঘ পথ আৰু কোলাহল
প্ৰখৰ ৰ’দ আৰু মৰুভূমি…৷

■■■

Subscribe
Notify of
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
কপি নকৰিব, অনুগ্ৰহ কৰি লিংকটো বিলাই দিয়ক