গল্ফীৰ ডায়েৰি : মৌচুমী বৰি

প্ৰকাশে বহুদিনৰ পিছত কবিতা এটা লিখিবলৈ বহিল৷ বহুত ভাবি ভাবি কাগজত আৰম্ভ কৰিলে …“সংগ্ৰামী জীৱনৰ …“…তেনেতে শ্ৰীমতীৰ প্ৰবেশ৷

“হেৰি, বজাৰলৈ ওলোৱাচোন৷ মাইনাৰ পেম্পাৰ শেষ হ’ল নহয়, কাঁহৰ ঔষধো নাই, পাচলিও নাই…ৰাতি ভাতৰ লগত খাবলৈ মাছো অলপ আনিবা হাঁ৷ এতিয়াই যোৱা, নহ’লে দেৰি হ’ব৷ “

শ্ৰীমতীৰ কথা শুনি প্ৰকাশে কাগজ কলম সামৰিলে আৰু মোনাটো লৈ বজাৰ পালেগৈ৷

ৰাতি খাই বৈ কবিতা লিখিবলৈ পুনৰ বহিল৷ লিখিলে..সংগ্ৰামী জীৱনৰ দুৱাৰদলিত…তেনেতে পুনৰ পাকঘৰ সামৰি শুবলৈ অহা শ্ৰীমতীৰ প্ৰবেশ৷

“হেৰি, গেছটো অফ কৰিবলৈ পাহৰি থাকিলোঁ নহয়, যোৱা না গেছটো অফ কৰি দিয়া৷ আহোঁতে মোলৈ পানী এগিলাছো লৈ আহিবা দেই৷ “

প্ৰকাশৰ সেইদিনা আৰু কবিতা লিখা নহ’ল৷■■

Subscribe
Notify of
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
কপি নকৰিব, অনুগ্ৰহ কৰি লিংকটো বিলাই দিয়ক