যুদ্ধজয়ৰ উৎসৱ এতিয়াও চলি আছে ইয়াত (- প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা )

অনাধিকাৰ প্ৰবেশ কৰিছিলা তোমালোকে আমাৰ মৰমৰ দেশখনত

আমি প্ৰতিবাদ কৰোঁতে মেচিনগানেৰে উত্তৰ দিছিলা

তেজ নৈ হৈ বৈছিল …

মাইলাই গাঁওৰ সাতশ মানুহক হত্যা কৰিবলৈ তোমালোকক সময় লাগিছিল মাত্ৰ আধাঘন্টা ।

‘হো চি মিন’ক চিনি পাইছিলানে – থুঁতৰিত অলপ দাঢ়ি থকা, খীণকৈ একৈশ বছৰীয়া মৰমলগা ল’ৰাজন

আমি সংগঠিত হৈছিলোঁ – তোমালোকে নাম দিছিলা ভিয়েটকং গেৰিলা

কিন্তু আচলতে আমি আছিলোঁ মুক্তি বাহিনীৰ সেনানী ।

 

অসম্ভৱক সম্ভৱ কৰি গঢ়ি তুলিছিলোঁ এহাজাৰ মাইল দীঘল হো চি মিন ট্ৰেইল –

লানি নিছিগাকৈ আগবাঢ়ি আহিছিল মুক্তিযোদ্ধা সকল – মৃত্যুভয়হীন, হাতত মেচিনগান, চকুত দৄঢ়তা,    হৃদয়ত প্ৰেম –

আমাক নেতৄত্ব দিছিল সামৰিক শিক্ষা নথকা এজন প্ৰাক্তন স্কুল-শিক্ষকে,

তোমালোকৰ নেতৃত্বত আছিল বাহুত চাৰিটা তৰা পিন্ধা ভদ্ৰলোকজন ।

 

 

কি ভীষণ যুদ্ধ চলিছিল …

আমাৰ মুক্তি সংগ্ৰাম তোমালোকৰ বাবে হৈ পৰিছিল জীয়াই থকাৰ সংগ্ৰাম ।

যুদ্ধৰ মাজৰ সময়খিনিত তোমালোকে হীনমান্যতাত ভুগিছিলা, নিজৰ মাজতে কাজিয়া কৰিছিলা –

আৰু আমি – আমি হাঁহিছিলোঁ, হেৰাই যোৱা প্ৰিয়াক বিচাৰি কান্দিছিলোঁ, প্ৰেম কৰিছিলোঁ

কাইলৈ জীয়াই থকাৰ নিশ্চয়তা নাছিল কাৰণেই আমাৰ প্ৰেম আছিল স্বৰ্গীয়, বাধাহীন ।

 

যুদ্ধত হাৰি তোমালোক পলাইছিলা, ধ্বংস কৰি থৈ গৈছিলা আমাৰ মৰমৰ দেশখন –

আমি নতুনকৈ গঢ়ি লৈছিলোঁ – নতুন নগৰখনৰ নাম দিছিলোঁ – হো চি মিন নগৰ ।

মুক্তিৰ আনন্দ, যুদ্ধজয়ৰ উৎসৱ এতিয়াও চলি আছে ইয়াত …..

 

(ভিয়েটনামৰ মুক্তিযুদ্ধৰ সৈনিকসকললৈ শ্ৰদ্ধাৰে)

 

Subscribe
Notify of
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
কপি নকৰিব, অনুগ্ৰহ কৰি লিংকটো বিলাই দিয়ক