শব্দবয়নত নিপুণ যি – নীলাক্ষি গোস্ৱামী

যাৰ অভিজ্ঞ আঙুলিৰ চমকে
পোহৰাই তোলে মনগহনৰ পদূলি
মুগ্ধ কৰে ভাষাৰ লালিত্যই
নিয়ন্ত্ৰিত শব্দৰ বৰ্ণিলসজ্জা, আটকধুনীয়া৷
প্ৰতিটো শব্দই নীৰৱে কথা কয়
হাঁহে, কান্দে, গান গায় অথবা নৃত্য কৰে৷
সুন্দৰ অভিব্যক্তি, চিন্তাৰ খলকনি
শব্দৰ সংযম, জীজ্ঞাসুচেতনা
অনুভূতিৰ তীক্ষ্ণতা, পৰিশীলিত কল্পনা
অথবা সাৱলীল বৰ্ণনা
যাৰ শেতেলীৰ বিশ্বস্ত শিতান
যেন হাত মেলিলেই পোৱা
নক্ষত্ৰ ফুল৷

কুশল হাতৰ মিঠা পৰশত
বিনন্দীয়া শব্দবোৰে ভাবৰ সৈতে মিলি
শৃংখলিত খোজ লয় লাহে লাহে৷
আৰু অৱশেষত,
উজাৰি দিয়ে উৰ্বৰ মনৰ গোপনীয়তা
সৰি থাকে সাতোৰঙী অনুভৱৰ বৰষুণ৷

শব্দ সজাবলৈ কৰা সমস্ত ব্যৰ্থ প্ৰয়াসৰ অন্ততহে বুজি পালোঁ
শব্দবোৰে সকলোৰে কথাত
উঠা বহা মুঠেই নকৰে৷

আস্! মই যদি তেওঁ হ’লোঁহেঁতেন!
নহ’লহেঁতেন শব্দৰ ইমান আকাল!

Subscribe
Notify of
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Nipa Rajbongshi
10 months ago

সুন্দৰ কবিতা এটা পঢ়িব পালোঁ বা ,তোমাৰ কবিতাবোৰ বৰ ভাল লাগে।

কপি নকৰিব, অনুগ্ৰহ কৰি লিংকটো বিলাই দিয়ক