দুখবোৰ যেতিয়া দুখৰ দৰে নাছিল (পল্লৱ কুমাৰ নাথ )

dukhbor jetiya_pallabনাঙঠ বাসনা এটায়ে মেৰিয়াই আছিল তেওঁলোকক
ঠিক যেতিয়া
লাজবোৰ লাজৰ দৰে নাছিল
আহাৰৰ বাবে আছিল নিজস্ব সংগ্ৰাম
তেওঁলোকে প্ৰাপ্তিৰ আনন্দ বাৰুকৈয়ে উপভোগ কৰিছিল
তেতিয়া দুখবোৰ দুখৰ দৰে নাছিল

যেতিয়া দুখবোৰ দুখৰ দৰে নাছিল
তিনি টকীয়া চাউলৰ বস্তাত
লগা নাছিল দূৰ্নীতিৰ মকৰাজাল
নাছিল সুখী হোৱাৰ কেচেমা হাবিয়াস
বৰ্বৰতাবোৰো পৰিকল্পিত অভিসন্ধি নাছিল
অসংযত নাৰীয়ে বেশ্যাৰ অভিনয় কৰা নাছিল
জীৱন নাটত
কৰ্মহীনতাৰ ৰোগে খুলি খুলি খোৱা নাছিল
ডেকা কলিজা, পূৰঠ হৃদয়ৰ মঙহ

দুখবোৰ যেতিয়া দুখৰ দৰে নাছিল
নিশাৰ বতাহত নাছিল বেপেৰুৱা সুৰ
অন্ধকাৰত আজিৰ দৰে
স্তব্ধ হোৱা নাছিল ভদ্ৰ চকুৰ পোহৰ
জেদ আৰু অহংকাৰত
দেহৰ ভিতৰি ভিতৰি জ্বলি উঠা নাছিল
এটুকুৰা ৰক্তবৰ্ণ টিকটিকিয়া বেলি

প্ৰতিযোগিতাৰ পোহৰত
ক্ৰমশঃ বাঢ়ি অহা নাছিল
টোপনিহীনতাৰ এলান্ধু
চুটি হোৱা নাছিল
জীয়াই থকাৰ হাবিয়াস
ব্যস্ততাৰ ফেৰেঙনীত ওলমি ৰোৱা নাছিল
মানুহ হোৱাৰ গৌৰবৰ গান

সম্প্ৰতি দুখবোৰ পৰিবৰ্ধিত হোৱাৰ বাবেই
দেহৰ প্ৰতিটো কোষৰ কোষকেন্দ্ৰত
দুখৰ নিজস্ব ৰাজত্ব
এবেগেতীয়া উশাহত
বিষাদৰ ন ৰচিত গীতৰ সুৰ

অতি সম্প্ৰতি
সুখবোৰ সুখ হৈ থকা নাই
সুখবোৰেই দুখৰ স্বৰূপ
দুখ মানেই হৃদয়ৰ অসুখ ৷

Subscribe
Notify of
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments